Bohaterowie

Diego de La Vega - główny bohater powieści, dwudziestoczteroletni młodzieniec, pochodzący z jednej z najbogatszych i najbardziej wpływowych rodzin w całej Kalifornii. Studiował w Hiszpanii, z której powrócił na wezwanie ojca z powodu trudnej sytuacji, jaka zapanowała w jego rodzinnych stronach. Ponieważ nie wierzy w możliwości walki ze złem jako Diego, staje do walki jako zamaskowany bandyta Zorro. Aby ukryć swoją drugą tożsamość, udaje przed wszystkim pacyfistę niechętnemu wszelkim walkom i wiecznie pogrążonego w lekturze mola książkowego. Jest erudytą, zna kilka języków i posiada wiedzę praktycznie z każdej dziedziny. Do tego to romantyk, szczerze zakochany w Lolicie, przyjaciółce z dzieciństwie, o której względy jednak musi rywalizować z... Zorro. Po matce ma indiańskie pochodzenie, dlatego szczególnie troszczy się o los Indian i innych mniejszości rasowych w Kalifornii, gdyż czuje się z nimi w jakiś sposób powiązany.

Bernardo - wierny sługa i mleczny brat Diego. Podobnie jak on jest Metysem. Nie umie mówić, ale za to doskonale porozumiewa się ze swoim panem na migi. Udaje przed wszystkim głuchoniemego i półgłówka, dzięki czemu nikt nie boi się mówić przy nim swobodnie, co Bernardo wykorzystuje, aby zdobywać informacje dla Diego. Wierny wspólnik swego pana w działalności Zorro.

Inez de La Vega - młodsza siostra Diego, ma około dwudziestu lat i pora już, aby wyszła za mąż, ale nie pali się do tego. Ma nieco chłopięce zainteresowania, lubi walkę na szpady i łażenie po drzewach, ale mimo to nie jest chłopczycą i woli suknie od spodni. Posiada charakterek, bywa nieco zadziorna i zbyt pewna siebie, ale ma dobre serce. Diego nazywa ją dowcipnie kociczką z pazurkami. Inez bardzo kocha swojego starszego brata i początkowo jest oburzona tym, że nie chce walczyć przeciwko tyranii w Kalifornii. Gdy jednak odkrywa jego działalność jako Zorro, staje się jego drugą obok Bernardo wspólniczką i pomaga mu w działalności wymierzonej w nieuczciwych urzędników. Lubi łamać konwenanse np. kąpiąc się nago w rzece lub jeżdżąc sama po okolicy bez opieki. Zakochana z wzajemnością w Antonio Ramirezie, do którego to uczucia początkowo nie chce się przyznać.

Lolita Pulido - najlepsza przyjaciół Diego i Inez z dzieciństwa, wielka miłość Diego, ma około dwudziestu lat. Gdy była dzieckiem, młody de La Vega ocalił ją przed łobuziakami, którzy chcieli ją skrzywdzić i od tego czasu jest w nim zakochana. Smuci ją to, że Diego zmienił się w niechętnego walce z niesprawiedliwością pacyfistę, ale mimo to stara się go zrozumieć i odnaleźć w nim dawnego Diego. Zauroczona Zorro, podziwia jego odwagę, ale też darzy uczuciem Diego i podejrzewa, że chłopak coś przed nią ukrywa i może to mieć coś związek z działalnością tajemniczego mściciela w masce. Lolita ma dobry i łagodny charakter, ale też jest uparta i nie pozwala sobie niczego narzucać. Zaangażowana w działalność charytatywną m.in. stawianie szkoły dla biednych dzieci.

Kapitan Enrique Sanches Monastario - główny czarny charakter, komendant Los Angeles, ktoś w rodzaju szefa miejscowej policji. Do jego obowiązków należy pilnowanie porządku w mieście i dbanie o zbieranie podatków dla gubernatora. Jest dobrze wychowany i umie się bardzo ładnie wysławiać, jednak pod płaszczykiem dobrych manier kryje się łotr, który okrada gubernatora na podatkach i wyzyskuje lud Los Angeles, przy okazji wykazując zapędy dyktatorskie. Nie obce mu są podstępne plany, aby osiągnąć swój cel. Planuje poślubić Lolitę Pulido, aby przejąć majątek jej rodziców i zapewnić sobie dobrobyt na stare lata. Jest sadystą wobec ludzi, którzy mu podlegają, nie waha się używać bata i stosować okrutne kary wobec tych, którzy mu się narażą. Główny wróg Zorro.

Sierżant Demetrio Lopez Garcia - zastępca komendanta Los Angeles, gruby i niezbyt inteligentny sierżant, choć czasami wykazuje się dobrymi pomysłami i inteligentnymi uwagami, ale głównie wtedy, gdy nikt na niego nie krzyczy i nie próbuje go stłamsić. Lubi dobrze zjeść i wypić, na co wskazuje już sam jego wygląd. Jest zakochany w Dolores, gospodyni de La Vegów, której kuchnię wprost uwielbia. To od niego Diego zwykle się dowiaduje, co knuje kapitan: stawia sierżantowi kilka kolejek i ten wszystko mu mówi. Garcia doprowadza do szału swego przełożonego, zaś Alejandro ma do niego stosunek ambiwalentny, ale Diego, Inez i Lolita bardzo go lubią. Sierżanta pieniądze się nie trzymają, zwykle ma dług u właściciela oberży lub u miejscowego sklepikarza. Wtedy liczy na to, że złapie Zorro i odbierze za niego nagrodę. Choć musi ścigać mściciela w masce, w głębi serca go podziwia i po cichu mu kibicuje. Nie podoba mu się postępowanie kapitana i nieraz prosi go, aby zrezygnował ze swoich planów, za co zwykle obrywa kopniaki lub wyzwiska. Sierżant mimo swoich wad ma dobre serce. Potrafi pięknie grać na gitarze i śpiewać, a także ma bujną wyobraźnie: lubi opowiadać o sobie różne historie, nie zawsze zgodne z prawdą, ale potrafi przyznać się do błędu.

Alejandro de La Vega - ojciec Diego i Inez, bogaty właściciel ziemski, jeden z najbogatszych mieszkańców Los Angeles. Jest liderem miejscowego ziemiańska oraz zapalonym hodowcą koni, które są jego pasją. Hoduje też bydło i posiada spore winnice. Chce, aby jego syn pomógł mu w walce z kapitanem Monastario, denerwuje go zatem wieczne gadanie Diego o nauce, książkach i szukaniu pokojowych rozwiązań. W jednym jednak się zgadzają: nie można wystąpić oficjalnie przeciwko kapitanowi, gdyż nie przyniesie im to zwycięstwa i doprowadzi do wzrostu represji. Wierzy, że zwyciężyć można w sposób zgodny z prawem. Dobry przyjaciel ojca Felipe, z którym często grywa w szachy. Prócz tego sierżant Garcia uważa go za swego przyjaciela, ale bez wzajemności. Podziwia Zorro i kibicuje mu. Dobry gospodarz, troszczy się o los mieszkańców swoich ziem, a zwłaszcza Indian.

Carmen de La Vega - matka Diego i Inez, żona Alejandro, Metyska z pochodzenia, córka Szarej Sowy. Bardzo przywiązana do swego indiańskiego pochodzenia. Wychowała dzieci w szacunku do Indian i ich tradycji. Jest wrażliwa i dobroduszna, nie lubi wojen i polityki, a choć nie pochwala postępowania kapitana, nie zachwyca ją rozmowa o polityce przy stole. Podobnie jak mąż nie pochwala jawnej walki z reżimem kapitana Monastario, słusznie obawiając się konsekwencji takiego postępowania. Marzy o tym, aby zostać w końcu babcią i doczekać się wnuków. Serdeczna przyjaciółka Konstancji Pulido, bardzo chce, aby ich dzieci się pobrały.

Esteban Pulido - ojciec Lolity, drugi po Alejandro najbogatszy właściciel ziemski. Niezwykle honorowy, choć nieco nerwowy człowiek. Zwykle wprost mówi to, co myśli i uważa, że kapitana należy zwalczyć siłą. Jego działalność przeciwko kapitanowi doprowadza do kłopotów całą rodzinę Pulido, którą może ocalić jedynie Lolita wychodząc za Monastario. Esteban woli jednak umrzeć, niż wydać jedynaczkę za łotra. Serdeczny przyjaciel Alejandro.

Konstancja Pulido - matka Lolity i żona Estebana, serdeczna przyjaciółka Carmen. Jest nieco infantylna, nie lubi rozmów o polityce, woli planować przyszłość Diego i Lolity. Bywa niekiedy nietaktowna np. wspomina głośno dość zawstydzające wspomnienia z dzieciństwa Lolity i Diego. Zwykle najpierw mówi, potem myśli. Nie orientuje się w sprawach wielkiej polityki i te tematy ją nudzą. Lubi życie w luksusie i nie chce tych luksusów stracić. Mimo to jest też honorowa i woli śmierć u boku męża, niż wydanie córki za kapitana Monastario.

Licenciado Pinia - prawnik, cwany i przebiegły człowiek, pozornie pokorny i sympatyczny, w rzeczywistości niezły matacz. Wierny pomocnik kapitana Monastario, któremu pomaga w działalności. W przeciwieństwie jednak do niego, nie pochwala represji wobec ludzi Los Angeles i uważa, że trzeba być ostrożnym w dążeniu do swoich celów. Pomaga kapitanowi fałszować raporty w sprawie podatków dla gubernatora, ale po cichu robi ich prawdziwy rejestr, aby z jego pomocą szantażować Monastario, gdyby ten próbował się go pozbyć.

Ojciec Felipe - mnich, przeor miejscowej misji, wierny przyjaciel de La Vegów. Niegdyś był żołnierzem i pewne żołnierskie obyczaje nadal mu pozostały. Uważa, że przemoc trzeba zwalczać przemocą i tylko szablą można wywalczyć sobie sprawiedliwość, dlatego tak podziwia Zorro za jego postawę. Nienawidzi kapitana Monastario i z radością patrzy na jego porażki w walce z Zorro. Kiedyś uczył Diego szermierki. Podziwia erudycję chłopaka, ale wolałby, aby był on jak mściciel w masce i walczył wraz z nim przeciwko tyranii. Z czasem zaczyna się jednak domyślać, że Diego i Zorro to jedna i ta sama osoba. Felipe to mnich o bardzo bojowej naturze, życzliwy wobec biednych i potrzebujących, surowy wobec wszelkiej maści łotrów. Alejandro mówi o nim: "Gdy był żołnierzem, często przypominał mnicha. Teraz jako mnich, prawie ciągle przypomina żołnierza".

Antonio Ramirez - młodzieniec z tajnych królewskich służb, pochodzi z bogatej i arystokratycznej rodziny. Chłopak o dość zadziornym usposobieniu, nie lubi fałszu i obłudy i uwielbia demaskować ją na każdym kroku. Na studiach wywołał kilka małych skandalików związanych z kobietami, ale choć sprawia wrażenie kobieciarza, tak naprawdę marzy o prawdziwej miłości. Zakochany w Inez z wzajemnością, uparcie dąży do tego, aby byli razem i żeby ona przestała zaprzeczać, iż coś do niego czuje. Wysłany przez wicekróla celem odkrycia, kim jest Zorro i schwytania go. Taka przynajmniej jest oficjalna wersja, gdyż Ramirez ma tak naprawdę inną misję do wykonania.

Dolores - matka Bernardo, niania Diego, gospodyni i kucharka domu de La Vegów. Metyska z pochodzenia. Jest bardziej traktowana jak członek rodziny niż służąca. Bardzo martwi się o swojego syna i jego pana, lubi nieco zrzędzić, zwłaszcza wtedy, gdy spóźniają się na posiłek. Darzy uczuciem Garcię, który najbardziej wychwala jej kuchnię i choć czasami nie szczędzi mu przykrych słów, to w gruncie rzeczy jest on jej niezwykle bliski.

Szara Sowa - babcia Diego i Inez, matka Carmen, stara Indianka, która mimo swoich lat wciąż jest jeszcze pełna energii. Jest przywódczynią plemienia Szuonów, którzy żyją na ziemi de La Vegów. Bardzo kocha swoje wnuki i wpaja im wiele mądrości związanych z życiem Indian. Zna wiele indiańskich legend i święcie wierzy w ich prawdziwość. Opowiada Diego legendę o duchu imieniem Zorro, który podobno wędrował kiedyś po tych terenach i bronił wszystkich uciemiężonych, co staje się dla Diego inspiracją do swojej potajemnej działalności. To ona również daje w prezencie wnukowi jego wiernego rumaka Tornado, na którego grzbiecie walczy on potem z niesprawiedliwością.

Ricardo Delano - przyjaciel Diego ze szkolnych lat, wielki kawalarz i dowcipniś, uwielbia płatać innym figle, które praktycznie tylko jego bawią. Uważa się za niezwykle zabawnego, inni z kolei dość szybko tracą do niego cierpliwość. Mimo to jest przyjacielem Diego, a przynajmniej sam się za takiego uważa, gdyż młody de La Vega raczej woli, aby Ricardo przebywał jak najdalej od niego. Podoba mu się Lolita, on sam jest zaś obiektem westchnień jej uroczej kuzynki Mileny. Przybywa do Los Angeles, uciekając przed ludźmi, którym się naraził w Hiszpanii. Dość szybko przez swoje głupie pomysły popada w konflikt nie tylko z Monastario, ale i z Zorro. Mimo swojego beztroskiego zachowania, jest człowiekiem honoru i do tego bardzo dobrym szermierzem, a ponadto jego również mierzi zachowanie kapitana.

Louis Santana - gubernator stanu Kalifornia, mężczyzna w średnim wieku i nieco oderwany od rzeczywistości. Naiwnie wierzy, że w Los Angeles wszystko jest w porządku i nie dostrzega tego, iż z miejscowych ludzi zdziera się lichwiarskie podatki, z których jedynie część trafia do niego, a reszta idzie do kieszeni kapitana Monastario. Człowiek honorowy, ale też nieco zdziecinniały. Mimo to potępia wszelką przemoc i tyranię, którą zwalcza z całą surowością. Dlatego też, gdy sprawy przybierają niefortunny obrót, to na niego kapitan Monastario próbuje zwalić winę za wszystkie swoje przekręty.

Rafael Pintero - wicekról, wierny urzędnik króla Hiszpanii i zarazem szef jego wywiadu. Człowiek niezwykle honorowy i oddany koronie. To on posyła Antonia Ramireza do zbadania sprawy Zorro i schwytania go. Gdy jednak jego agent dostarcza mu zamiast tego raport na temat poczynań kapitana Monastario, czuje za swój obowiązek zbadać osobiście tę sprawę. Jest człowiekiem inteligentnym i pomysłowym. Osobiście opracował szyfr, za pomocą którego on i Antonio się porozumiewają w listach do siebie. Zna dobrze Diego de La Vegę i uważa go za człowieka godnego szacunku, a jego słowa za uczciwie w każdej sprawie.

Miquel Martinez - zabijaka i łajdak, dawny znajomy Monastario, razem służyli w wojsku, z którego jednak Martinez został wyrzucony za liczne bójki i pojedynki z innymi żołnierzami. Człowiek podły i bezlitosny, pozbawiony jakichkolwiek skrupułów w dążeniu do celu. Nie liczy się z nikim i zawsze robi tylko to, czego chce. Jest znakomitym szermierzem, dlatego też to jego Monastario prosi o odegranie roli Zorro w taki sposób, aby zdyskredytować głównego bohatera w oczach kochających go ludzi.

Porucznik Arturo Toledano - oficer w służbie gubernatora Kalifornii. Człowiek na wskroś uczciwy i honorowy, zostaje wysłany do Los Angeles celem schwytania Zorro. Nie orientuje się w machlojkach Monastario i Pinii, przynajmniej na początku. Ma piękną żonę, o którą jest bardzo zazdrosny. Początkowo postrzega Zorro jako bandytę i burzyciela porządku, którego koniecznie trzeba złapać. Z czasem przekonuje się do niego, a nawet się z nim zaprzyjaźnia.